sahar ramezani

بهم ۲۸۱۳۹۶
 

کج خلق می شوند
اگر فرزندتان در تکلم مشکل داشته باشد و یا نتواند احساسش (عاملی که سبب اضطرابش شده) را در قالب کلمات بیان کند، ممکن است تندخو و بداخلاق شود.
مشکلش را بزرگ می کند
تفکرات منفی خودش را بسط می دهد و بیش از حد بزرگ می کند:“من هیچ چیز را درست انجام نمی دهم” و یا “چرا من همیشه اینقدر بدم؟”. فرزندتان ممکن است در توصیف خودش یا احساسش از کلماتی مثل همیشه یا هیچ وقت استفاده کند، والدین هم تصور میکنند “او دارد همه چیز را بزرگ می کند”. اما به جای این کار سعی کنید از طریق همین کلمات با فرزندتان ارتباط برقرار کنید تا بفهمید عامل اضطراب و نارحتی او چیست.
بی دلیل دعوا می کنند

بچه هایی که اضطراب دارند معمولا رفتاری خشن و عصبی دارند. ممکن است وسایل خود را بشکنند، تکالیف و کتاب های خود را پاره کنند، با دوستان شان و یاحتی بزرگترهای شان دعوا کنند و درگیری فیزیکی داشته باشند. از جمله نشانه های اضطراب در این مورد این است که اگر از او بپرسیم چرا چنین رفتاری دارد، او قادر نیست دلیل مشخصی برای رفتارش بیاورد. این رفتار عصبی و خشن و بدون دلیل سیگنالی است به والدین که فرزندشان دچار مشکل شده است.
کمال گرا می شوند
بچه هایی که اضطراب دارند، دوست دارند همه چیز کامل باشد؛ تکالیف شان، کلاس هایی که شرکت می کنند و یا مرتب اتاق شان را تمیز می کنند. در این مواقع معمولا همه چیز را سیاه و سفید می بینند. یا همه چیز درست و کامل است و اگر چنین نیست پش غلط و اشتباه است. معمولا اضطراب باعث میشود از امتحان کردن چیزهای جدید منصرف شوند، چرا که می دانند وقتی برای بار اول انجامش می دهند نمی تواند درست و کامل باشد. سعی کنید به فرزندتان تفکرات مثبت نشان دهید و او را تشویق به انجام کارش کنید.
مشکل خوابیدن دارند
درست مثل بزرگ ترها بچه های مضطرب هم وقت خواب نمی توانند فکر خود را آرام کنند و نگرانی ها و اضطراب ها به سراغ شان می آید. خوابیدن یکی از بهترین زمان های زندگی است و فرزند شما که مضطرب است نمی تواند از بهترین ساعت زندگی خود استفاده کافی را ببرد. پس اگر فرزندتان مشکل خواب دارد ممکن است دچار اضطراب و استرس باشد.
همیشه در مورد آینده مضطرب هستند
هیچ کس در مورد آینده خبر ندارد. همین ناشناخته بود آینده برای یک عده هیجان انگیز است، اما برای کودکانی که دچار اضطراب هستند ممکن است به کابوس تبدیل شود؛ آن ها تصور می کنند تمام اتفاقاتی که در دنیا می افتد خارج از کنترل آن هاست.
اگر اطرافیانشان تجربه های بدی داشتند، تصور می کنند همین تجربه های بد هم برای آن ها اتفاق می افتد؛ بنابراین از آینده می ترسند. این تجربه های بد ممکن است شامل گم شدن در فروشگاه، تصادف کردن و … باشد. در این جور مواقع شما نمی توانید ضمانت کنید که همچین اتفاقی برای آن ها نمی افتد، بنابراین کارتان سخت می شود. فقط فضایی را ایجاد کنید که فرزندتان بتواند احساسش را با شما در میان بگذارد.
دوست ندارند از شما جدا شوند

وقتی والدین کودکان یکی دو ساله حتی برای چند ثانیه آن ها راترک می کنند، شروع به جیغ زدن و گریه کردن می کنند. بچه هایی هم که مضطرب هستند دقیقا همین واکنش را دارند؛ آن ها از جدا شدن از والدین شان وحشت دارند.
در واقع در کنار والدین بودن به آن ها حس امنیت می دهد. اما این واکنش می تواند به درس و فعالیت های زندگی شان ضربه بزند. در صورتی که چنین علائمی را در فرزندتان دیدید، به دنبال علت این اضطراب بگردید. حتی می توانید از مشاور هم کمک بگیرید.
ادامه دارد…
نازنین عاطفی کارشناس ارشد روانشناسی

بهم ۲۵۱۳۹۶
 

اضطراب عبارت است از یک احساس، ناخوشایند و مبهم هراس و دلواپسی با منشاء ناشناخته، که به فرد دست می‌دهد و شامل عدم اطمینان، درماندگی و برانگیختگی فیزیولوژی است. وقوع مجدد موقعیت‌هایی که قبلاً استرس زا بوده‌اند یا طی آن‌ها به فرد آسیب رسیده است باعث اضطراب در افراد می‌شود.
مطالعات نشان می دهد که کودکان نیز مانند بزرگسالان دچار اضطراب می شوند . اضطراب به معنای حالتی از یک احساس قوی و نیرومند در بی تابی ، بیم و ترس ریشه دار و عمیق درباره ی یک رخداد نامعلوم است
دکتر زهرا غلامی حیدرآبادی، دکترای مشاوره و مدرس دانشگاه فرهنگیان میگوید همین که تصمیم می گیرید کودکتان را به مهدکودک یا مدرسه بفرستید یا حتی برای چند ساعت پیش یکی از
اقوام بگذارید، شروع می شود.
کودک به هر کاری متوسل می شود تا شما را از این کار منصرف کند.
گریه می کند، داد می زند، حتی سردرد و سرگیجه سراغش می آید تا شما او را رها نکنید.
شاید در این مواقع با خودتان بگویید که «داره خودشو لوس می کنه!» و بدون توجه به علائمی که نشان
می دهد او را در موقعیت رها کنید، اما واقعیت این است که او دچار اضطراب شده و نمی تواند
کنترلی بر این اضطراب داشته باشد.
اگر فکر می کنید استرس و اضطراب فقط به دنیای بزرگ ترها تعلق دارد، اشتباه می کنید
*از علایم اضطراب می‌توان موارد زیر را نام برد:
– احساس خستگی
– عصبی بودن و بی‌قراری
– ترس و نگرانی
– بی خوابی یا بدخوابی
-تپش قلب و تنفس نامنظم و سریع
– عرق کردن
– سردرد و سرگیجه
– مشکل در تمرکز و حافظه
– لرزش یا پرش عضلات
– تکرر ادرار
به بدترین گزینه فکر می کنند
اگر برای بچه ها مشکلی پیش بیاید همیشه به بدترین گزینه فکر می کنند. به جای اینکه امیدوار باشند، نا امیدی همه ی وجودشان را فرا می گیرد.
مثل همیشه غذا نمی خورند
عادت های غذایی کودکان هم شبیه بزرگسالان به احساسات شان بستگی دارد. کودکانی که اضطراب دارند، ممکن است به صورت ناگهانی از غذایی که همیشه دوست داشتند، بدشان بیاید و یا نسبت به وعده غذایی خود وسواس زیادی به خرج دهند. کودکان مضطرب تمایل دارند مخفیانه غذا بخورند، در این صورت می توانند خودشان انتخاب کنند و یا به شکلی که می پسندند غذا بخورند.
مشکلات جسمی پیدا می کنند
بیشتر کودکانی که اضطراب دارند از یک سری مشکلات جسمی هم شکلایت می کنند، مثل سردرد، دل درد، درد ماهیچه ها. این علائم ممکن است باعث شود فرزندتان نتواند مدرسه برود یا در کلاس های فوق برنامه اش شرکت کند. واکنش های فیزیکی نسبت به اضطراب زمانی در فرزندتان نمایان می شود که او نتواند در مورد احساسش با کسی صحبت کند. شاید شما هم عصبی شوید و تصور کنید فرزندتان ادای مریضی را درمی آورد، اما در واقع این اضطراب است که در پس این علائم نهفته است.
ادامه دارد…
نازنین عاطفی کارشناس ارشد روانشناسی

بهم ۱۰۱۳۹۶
 

راههای درمان این مشکل در کودکان
به توصیه های زیر عمل کنید:

استفاده از زنگ مخصوص: این زنگ های مخصوص می توانند کوچکترین مقدار رطوبت را در رختخواب یا لباس زیر کودکتان تشخیص داده و قبل از اینکه خیلی دیر شود با صدای زنگ بلندی کودک را از خواب بیدار کنند تا به دستشویی برود. این زنگها به تدریج به کودک آموزش می دهند که با احساس پری در مثانه از خواب بیدار شده و به دستشویی بروند. البته دست کم ۲ هفته تا ۱۲ هفته طول می کشد تا این زنگ بتواند یک شب خشک را برای کودک به ارمغان بیاورد. یادتان باشد اگر کودک با صدای زنگ بیدار نمی شود لازم است شما با شنیدن زنگ او را بیدار کنید
باید توجه کردکودک در طول شب به ویژه چند ساعت قبل از خواب، کودک مایعات کمتری را بنوشد و حتماً قبل از خواب به دست شویی برود.
به کودکتان اطمینان دهید با ورزش و تمرین و گوش کردن به توصیه های شما می تواند قدرت و ظرفیت مثانه اش را افزایش دهد و او را مطمئن کنید که این یک مشکل گذراست.
چند ساعت پس از آن که کودک خوابید، حتما او را بیدار کنید تا به دستشویی برود. این کار بهتر است ۳ ساعت پس از خواب انجام شود. مراجعه به مشاور روان درمان برای استفاده از تکنیک های تغییر رفتار و شرطی سازی کمک زیادی به کاهش شب ادراری کودک می کند.
از مشکل شب ادراری کودک خود به دیگران، به خصوص هم سن و سالانش چیزی نگویید. هرگز از جملاتی مانند «بازم رختخوابتو خیس کردی» که بار منفی و سرزنش دارد، استفاده نکنید.
از کودک حمایت کنید: شما به عنوان والدین وظیفه دارید در مدتی که فرزندتان شب ادراری دارد او را حمایت کنید تا بتواند با این شرایط کنار بیاید تا زمانی که بتواند کنترل مثانه اش را به دست بیاورد.
یکی از علل شب ادراری کودکان مسائل عاطفی و استرس است. با کودک خود بیشتر صحبت کنید. سعی کنید محیط آرام تری برای وی فراهم کنید، از تماشای فیلم های ترسناک و تعریف کردن قصه های وحشتناک و جنایی به طور جدی خودداری کنید.
کافئین ماده ای ادرارآور است و غذاها و نوشیدنی هایی که حاوی کافئین هستند تولید ادرار را افزایش می دهند. بهتر است پس از ساعات پایانی روز، از مصرف هر ماده غذایی کافئین دار خودداری شود.
خجالت، کم رویی، گوشه گیری و احساس افسردگی از جمله عوارض روانی شب ادراری است که موجب افزایش اضطراب کودک و در نتیجه تاخیر در درمان او می شود. سعی کنید مشکل کودک را به رویش نیاورید و به او اطمینان دهید که مشکلش قابل درمان است.
از تنبیه کودک و به کار بردن روش های سخت گیرانه جدا خودداری کنید
کاهش و یا مصرف نکردن مایعات پس از ساعت هفت عصر توصیه می شود.

نازنین عاطفی کارشناس ارشد روانشناسی

بهم ۰۴۱۳۹۶
 

۱- گلودرد
گلودرد یکی از مشکلات شایع این فصل است. مشکلی که اغلب پس از عفونت ویروسی به وجود می آید.

شواهد نشان می دهد تغییر دمای هوا، مانند رفتن از محیط گرم داخل خانه به فضای سرد بیرون، می تواند گلو را تحریک کرده و روی آن تاثیر بگذارد.

اما یک راه ساده و سریع برای بهبود گلودرد وجود دارد؛ استفاده از آب نمک ولرم و چرخاندن آن در گلو. این کار عفونت را درمان نمی کند، اما خاصیتی ضدالتهابی دارد و اثری آرام بخش بر جای می گذارد.
ضمنا فراموش نکنید که به هیچ وجه به طور خودسرانه آنتی بیوتیک مصرف نکنید.

۲- آسم
هوای سرد یکی از دلایل تشدید علائم آسم مانند خس خس سینه و تنگی نفس است. به همین دلیل افراد مبتلا به آسم باید در فصل سرما بیشتر مراقب سلامت خود باشند.

بهتر است بیماران آسمی در روزهایی که هوا بسیار سرد است و باد می وزد در فضای بسته بمانند، اما اگر مجبور به ترک منزل شدید نیز بهتر است از شالی استفاده کنید که جلوی دهان و بینی را بپوشاند.

همچنین در این روزها بیشتر از قبل به استفاده منظم از داروهای خود دقت کنید.

۳- مفاصل دردناک
بسیاری از افراد در روزهای سرد سال از تشدید درد مفاصل شکایت دارند. در این شرایط باید ابتدا به پزشک مراجعه کرده تا احتمال ابتلا به بیماری های مختلف بررسی شود.

البته برخی افراد هم در طول فصل پاییز و زمستان افسردگی پیدا کرده و همین مساله باعث احساس بیشتر درد می شود.

ورزش ملایم روزانه می تواند شرایط جسمی و ذهنی این گروه را بهبود بخشد. البته باید دقت داشت ورزش هایی مناسب با بیماری در نظر گرفته شود.
۴- دستان و انگشتان سرد
پدیده رینود مشکلی شایع است؛ مشکلی که باعث تغییر رنگ و دردناک شدن انگشتان دست ها و پاها می شود.

انگشتان در این بیماری سفید شده و سپس کبود و قرمز می شوند. این نشانه ای از ضعف گردش خون در رگ های کوچک خونی دست و پا است.

در موارد شدید، درمان می تواند به این افراد کمک کند، اما معمولا اکثر افراد با این شرایط و نشانه ها زندگی را ادامه می دهند.

برای این که بتوانیم تا حدی شرایط را بهبود بخشیم، بهتر است در این روزها سیگار نکشیده و مواد حاوی کافئین ننوشید، زیرا هر دوی این موارد علائم را بدتر می کند.
هنگام سرماخوردگی به جای استفاده از دستمال های پارچه ای از دستمال کاغذی استفاده کنید تا احتمال آلوده شدن کاهش یابد
همچنین فراموش نکنید همیشه دستکش و جورابی گرم پوشیده و از کفشی مناسب آب و هوای سرد استفاده کنید.

۵- خشکی پوست
خشکی پوست مشکلی شایع است که در این روزهای سال، وقتی رطوبت هوا کاهش می یابد، بدتر نیز می شود. به همین دلیل مرطوب نگه داشتن پوست در روزهای سرد ضروری است.

بر خلاف باور عموم، کرم های مرطوب کننده، توسط پوست جذب نمی شوند. آنها تنها به عنوان محافظ برای جلوگیری از تبخیر رطوبت طبیعی پوست عمل می کنند.

بنابراین بهترین زمان استفاده از چنین کرم هایی بعد از استحمام است که پوست رطوبت کافی دارد.

۶- آنفلوآنزا
آنفلوآنزای فصلی یکی دیگر از مشکلات فصل سرماست. افراد بالای ۶۵ سال و کسانی که بیماری های زمینه ای طولانی مدت مانند دیابت و بیماری های کلیوی دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری هستند، اما برای این که از ابتلابه آنفلوآنزا پیشگیری کنید، به موقع به پزشک مراجعه کرده و از دستورهای او پیروی کنید.

بخصوص اگر احتمال ابتلابه آنفلوآنزا در شما بیشتر از دیگران است، قبل از بروز بیماری با پزشک خود در این مورد مشورت کنید.

۷- سرماخوردگی
سرماخوردگی از شایع ترین مشکلاتی است که در هوای سرد ممکن است برای هر کسی پیش آید. هر فردی در طول زندگی حتما این شرایط را حداقل یک بار تجربه کرده است، اما کارهایی هم می شود انجام داد تا احتمال ابتلا به سرماخوردگی کاهش یابد.

به عنوان مثال، شستن مناسب دست ها یکی از راه های مقابله با این بیماری است. با این کار ساده، تمام آلودگی هایی که از سطوح مختلف به دست ما منتقل شده باشد از بین می رود.

همچنین به یاد داشته باشید، تمام وسایل موجود در خانه را بخصوص هنگامی که یکی از اعضای خانواده بیمار شده است، تمیز نگه دارید.

نکته ای که خوب است به آن توجه شود، این است که هنگام بیماری به جای استفاده از دستمال های پارچه ای از دستمال کاغذی استفاده کنید تا احتمال آلوده شدن کاهش یابد.

بهم ۰۴۱۳۹۶
 

در دوره ای از کودکی ، یکی از مسائلی که باعث اذیت شدن والدین می شود. شب ادراری فرزندشان است.
بسیاری از خانواده ها برای درمان این مسئله به پزشک می روند. شب ادراری نه فقط برای خانواده بلکه برای خود کودک نیز آزار دهنده است.
اگر فرزند شما هم دچار شب ادراری است حتماً می دانید که این مشکل می تواند بسیاری از والدین را خسته و کلافه کند. البته این تنها والدین نیستند که از این مشکل رنج می برند؛ بلکه خود کودک هم ممکن است به عنوان تلخترین تجربه زندگی اش از آن یاد کند.
شب ادراری امری ناخودآگاه است و فرد بر آن اراده ای ندارد. در واقع این مشکل زمانی بروز می کند که مثانه فرد در طول خواب آن قدر پر می شود که ظرفیت آن تکمیل شده و ادرار اضافی را به شکلی غیرارادی خارج می کند. درعین حال حس پر بودن مثانه آن قدر قوی نیست که فرد را از خواب بیدار کند تا ادرار را دفع کند. از دلایل شب ادراری می توان به وجود اختلال در هورمون های بدن، مشکل مثانه، ناآرامی هنگام خواب، مصرف دارویی خاص، مشکلات روانی و یا ژنتیک اشاره کرد، اما یکی از عوامل تأثیرگذار دیگر نیز تغذیه است.
برخی مواد غذایی هستند که بهتر است آن ها را در طول شب و چند ساعت پیش از خواب مصرف نکرد. این مواد غذاییحساسیت و تولید ادرار را افزایش می دهد که همین امر می تواند منجر به عدم کنترل کودک بر ادرار و شب ادراری شود.
شب ادراری مشکل نا شایعی در کودکان نیست. اگر چه اغلب کودکان تا سن ۴ سالگی یاد می گیرند به دستشویی بروند اما در بعضی از آنها شب ادراری تا ۷ سالگی ادامه دارد.تا ۵ سالگی ۱۵ درصد از کودکان دچار مشکل شب ادراری هستند. بین ۸ تا ۱۱ سالگی کمتر از ۵ درصد کودکان هنوز شبها خودشان را خیس می کنند. لازم است بدانید شب ادراری برای پسرها بیشتر از دخترها اتفاق می افتد. ممکن است این مشکل فرزند شما تا نوجوانی ادامه پیدا کند. و آنوقت او را بیشتر به دردسر می اندازد. بنابر این بهتر است زودتر برای کمک به فرزندتان اقدام کنید و حتماً با پزشک مشورت کنید.

شب اداری دو نوع است:

شب ادراری اولیه بیشتر جنبه ارثی دارد و از ابتدا بوده و قطع نشده است.

شب ادراری ثانویه بعدها در اثر یک عامل به وجود می آید. درباره شب ادراری ثانویه حتما باید علت اصلی درمان شود، مانند درمان عفونت ادراری، رفع سندرم‌های خودایمنی و بیماری‌های آلرژیک، درمان بیماری‌های متابولیک مثل دیابت و… .

برای اصلاح این مشکل، قبل از هرگونه دارودرمانی، باید اقدام به رفتاردرمانی کرد و این امر مستلزم همکاری والدین و کودک، هر دو است.
متخصصان می گویند یکی از علل اساسی شب ادراری، کندی و تاخیر رشد و تکامل در مرکز کنترل ادرار کودک است. طبیعی است اگر کودک حجم زیادی مایعات بنوشد به علت کوچک بودن مثانه و سنگین بودن خوابش، ممکن است دچار حادثه شود. آپنه خواب که با قطع تنفس هنگام خواب و خواب آلودگی در روز مشخص می شود، هم می تواند موجب شب ادراری کودک شود. گاهی هم برخی داروها ممکن است باعث شوند که کودک جایش را خیس کند. اما وقتی دارو قطع شود این اتفاق دیگر برای کودک نخواهد افتاد. بنابر این ابتدا لازم است پزشک بیماریها و سابقه خانوادگی و داروهای مصرفی کودک شما را بررسی کند و سپس به درمان بپردازد.
ادامه دارد…
نازنین عاطفی
کارشناس ارشد روانشناسی