لکنت زبان

loknat

لکنت زبان

لکنت زبان وضعیتی است که طی آن روانی تکلم به گونه ای نامتناسب با سن فرد دچار اختلال میشود.لکنت زبان معمولا قبل از ۱۲ سالگی نمود می یابد هرچند که در اکثر موارد از هجده ماهگی تا ۹ سالگی قابل تشخیص است دوره اوج آن بین۲ تا ۳/۵ سالگی و ۵ تا ۷ سالگی است.

این اختلال نه بصورت ناگهانی بلکه در طول زمان پدیدار و ماندگار میشود.در پیدایی لکنت زبان چهار مرحله را میتوان از یکدیگر تفکیک کرد:

مرحله اول:

این مرحله در دوران پیش از مدرسه و معمولا به صورت دوره ای و بعد از پیدایی تولید گفتار مطرح می شود. در این دوره که لکنت زبان اختلالی گذرا به نظر می رسد، کودک مبتلا به لکنت زبان بیشتر در هنگام هیجان، عصبانیت یا وقتی که چیز زیادی برای گفتن دارد و دیگر شرایط استرس زا دچار لکنت زبان میشود.

مرحله دوم:

این مرحله در نخستین سالهای مدرسه پدیدار میشود.

در این دوره لکنت به صورت مزمن در آمده به کل رفتار گسترش می یابد.در این مرحله دوره های بهبودی بسیار کم است و کودک از لکنت زبان خود اگاهی دارد.

مرحله سوم:

این مرحله معمولا در اواخر کودکی و اوایل نوجوانی – بعد از ۸ سالگی – شروع شده و تا بزرگسالی ادامه می یابد.

در این مرحله لکنت زبان بیشتر در ارتباط با موقعیت های خاص همانند صحبت کردن در سر کلاس، حرف زدن با افراد نا آشنا، خرید، تلفن و شرایط استرس زا ظاهر میشود. در این مرحله ممکن است برخی حروف و کلمات دشوارتر از برخی دیگر به نظر آیند.

مرحله چهارم:

این مرحله اغلب در نوجوانی شروع میشود و تا بزرگسالی ادامه می یابد.در این دوره که لکنت زبان و ترس از تولید گفتار به روشنی به چشم میخورد افراد مبتلا به لکنت زبان از بیان کلمه ها و صداها بیمناکند. در این دوره جانشین سازی و ادای اشتباه کلمات رایج است.همچنین افراد مبتلا به لکنت زبان از ورود یا قرار گرفتن در موقعیت هایی که نیازمند گفتار است دوری میکنند و در این مواقع علایم دستپاچگی و ترس نشان میدهند.

بلود اشتاین عقیده دارد تقریبا در هر وضعیتی که به طور گذرا آگاهی فرد مبتلا به لکنت زبان را از اختلال خویش منحرف نماید یا توجه او را به حالت های تداعی کننده لکنت معطوف کند و یا از طریق محرک های رقابتی توجه فرد مبتلا را از این حالت ها منحرف کند موجب کاهش اشکالات گفتاری خواهد شد.

بنیاد تعداد زیادی از درمان های ارائه شده برای لکنت زبان بر اساس تغییر یا تنظیم سرعت گفتار استوار شده است و نیز برخی دیگر از درمانگران از تنفس برای درمان لکنت زبان استفاده میکنند در این روش به فرد مبتلا به لکنت یاد میدهند که سخن گفتن به شیوه طبیعی تنها در طی بیرون دادن نفس امکان پذیر است به همین علت اگر ادای صوتی را در مرحله دوم آغاز کنیم لکنت پیش نخواهد آمد.

“نازنین عاطفی کارشناس ارشد روانشناسی مهد تمام الکترونیک”

درباره نویسنده

مقالات مرتبط