آذر ۲۱۱۳۹۶
 

حسادت در کودکان
حسادت یک احساس عاطفی است. برخی از دانشمندان معتقدند که این احساس غریزی است و در میان انسان سابقه¬ای دیرینه دارد. این حس نوعی واکنش عاطفی در برابر از دست دادن احتمال و یا تصور از دست دادن محبت یک دوست است. برخی روان¬شناسان بر این باورند که حسادت در زمان ۱۵ تا ۱۶ ماهگی در کودکان آشکار می¬شود و در دو زمان یعنی از سن ۲ تا ۵ سالگی و نیز دوران بلوغ به اوج خود می¬رسد.
قبل از ورود به مدرسه بچه ها حسادت خود را نسبت به کودک کوچکتر از خود به صورت کتک زدن او نشان می دهند، گاهی حضور اورا در خانه ندیده می گیرند و وجود او را انکار می کنندو یا گاهی اوقات حسادت خود را به صورت تغییر رفتار خود نشان می دهند.
مثلاً رختخواب خود را تر می کنند و یا به مکیدن شست خود مبادرت می ورزند. گاهی اوقات از خوردن غذا خود داری می کنند و یا از برخورد با اشیاء ترس نشان می دهند .هدف بچه ها از انجام اینگونه اعمال ،جلب توجه مادر و منحصر نمودن علاقه و محبت او نسبت به خویشتن است در حقیقت آنها از این وسیله دفاعی برای برخورد با موقعیت نامطلوب استفاده می کنند.
مقدار و شدت حسد در کودکان مختلف است و با عواملی از قبیل سن، جنس، هوش، رشد ذهنی، تعداد فرزندان در یک خانواده و طرز رفتار والدین _ به¬خصوص رفتار مادر _ بستگی دارد.
برخی کودکان با داشتن طبیعتی حساس‌تر و درون گرایانه‌تر، نیاز به ابرازمحبت و توجه و اطمینان‌بخشیدن مجدد بیشتر دارند.این نیاز درچنین کودکانی حتی بیشتر از نیاز کودکانی است که احساساتشان را با اعمال خشم‌آلود نشان می‌دهند. در دراز مدت کودکانی که به تولد بچه بعدی خانواده با کناره‌گیری بیشتری واکنش نشان می‌دهند، با دشواری بیشتری در زندگی آینده سازگار خواهند شد. در این کودکان رفتارهای برگشتی به زندگی کودکی، عدم علاقه به بازی و وابستگی بیشتر به مادر دیده می‌شود. یک آمار جالب توجه جهانی می‌گوید که تمامی‌کودکان درصدی از حسادت را نسبت به خواهر، برادر یا کودکان دیگر تجربه می‌کنند. در عین حال روانپزشکان معتقدند والدین باید حسادت کودک را به عنوان احساس طبیعی کنترل کنند زیرا اگر کودک خودش را با کوچولوهای اطراف خود مقایسه کند به مشکلاتی دچار خواهد شد. کنترل حسادت کودک به او احساس بهتری خواهد داد و می‌تواند روابط اجتماعی بهتری هنگام برخورد با دیگر کودکان داشته باشد.

ادامه دارد…
نازنین عاطفی کارشناس ارشد روانشناسی