اختلال اضطراب جدایی (قسمت اول)

اختلال اضطراب جدایی

sheitoonakd1a2a5abfb20477f9317854f4400d3bd_dlvnzq36yxkjs4mitqan

اضطراب میتواند به صورت علائم جسمی مانند تپش قلب و خشکی دهان یا علائم روانشناختی نظیر ترس یا دلواپسی نمود یابد و در صورت آسیب زا شدن ، بستری مناسب برای پیدا شدن اختلالات وسواسی ، جسمانی کردن یا اختلالات تبدیلی فراهم سازد.

اضطراب میتواند نمودهای مختلفی در کودکان داشته باشد.با این حال تنها اضطرابی که با شروع دوران کودکی قابل تشخیص است، اضطراب جدایی است.

کودکان معمولا درجه هایی از اضطراب جدایی را در طول رشد نشان میدهند که جزیی از رشد بهنجار آنهاست مانند نشانه هایی که زیر یکسالگی در زمان جدایی از مادر یا در سن مدرسه به هنگام رفتن به مدرسه نشان میدهند.این اضطرابها در فرایند رشد و سازگاری کودک تعدیل میشوند حال آنکه در اختلال اضطراب جدایی، ظاهر شدن اضطراب بیش از حد و فراتر از حد مورد انتظار در مورد جدایی از خانه یا کسانی است که شخص به آنها دلبسته است.

وجود حداقل سه نشانه که از ناراحتیهای مفرط جدایی سرچشمه میگیرند همانند ترس و درماندگی از جدایی ، نگرانی شدید و مداوم از محروم شدن و آسیب دیدن ، شکایتهای جسمانی، کابوسهای مکرر، ترس از مدرسه، مشکلات مربوط به خواب و جدایی الزامی است. شرط تشخیص این اختلال دوام حداقل ۴ هفته ای و سن کمتر از ۱۸ سال است.

از خصوصیات اساسی این اختلال هراس بیش از حد در هنگام جدایی والدین، ترک محل زندگی یا سایر محلهای آشناست. کودکان مبتلا، ترسهای مرضی و نشخوار فکری دارند و هنگام نزدیک شدن فرد غریبه، به احتمال صدمه دیدن و حوادث ناخوشایند از طرف فرد غریبه می اندیشند.ترس از گم شدن، تصادف، بیماری، دزدیده شدن، محروم شدن از دیدار دوباره والدین در میان مبتلایان رایج است.

نوجوانان هرچند اضطراب مستقیم در ارتباط با جدایی از مادر یا جانشین او را نشان نمیدهند، اما از رفتار آنها میتوان بازتاب اضطراب جدایی را در موقعیتهایی همچون ترک کردن خانه ، فعالیتهای گوشه گیرانه و کمک گیری مداوم از مادر، دریافت.

بسیاری از کودکان مبتلا نیاز فراوانی به توجه بزرگسالان برای کاهش اضطراب خود دارند و گاهی شکایت میکنند که کسی آنها را دوست ندارد و انواع متعددی از ترسها را از خود بروز میدهند.

ادامه دارد …

نازنین عاطفی کارشناس ارشد روانشناسی مهد تمام الکترونیک جاویدان

درباره نویسنده

مقالات مرتبط