اختلالات دفعی (قسمت سوم)

ملاک های تشخیصی بی اختیاری مدفوع
۱- تکرار ارادی یا غیر ارادی دفع مدفوع، ماهی یک بار به مدت سه ماه
۲- سن عقلی بیش از چهار سال ( یا سطح رشدی مناسب )
۳- رفتار در اثر تاثیر فیریولوژیک یک ماده یا در اثر شرایط پزشکی عمومی جز از طریق مکانیسم یبوست به وجود نیامده است

همه گیر شناسی
شیوع این اختلال با افزایش سن کاهش می یابد و معمولا تا ۱۶ سالگی به صفرمیرسد. نسبت وقوع این اختلال در ۷ تا ۸ سالگی حدود ۱/۵ درصد و در دختران ۰/۵ درصد است. پسرها در تمام سنین ۳ تا ۴ برابر بیشتر از دخترها به این اختلال مبتلا میشوند. آمار نشان میدهد که ۱/۳ درصد پسرهای ۱۰ تا ۱۲ ساله و ۰/۳ درصد دخترها در همین سن ماهی یکبار شلوارشان را کثیف میکنند و بین بی اختیاری مدفوع و ادرار رابطه معناداری وجود دارد.

سبب شناسی
در منطقی ترین شرایط می توان گفت که این اختلال حاصل تاثیر متقابل و معمولا پیچیده ای بین عوامل روانشناختی و فیزیولوژیایی است.
یبوست، اهمال در آموزش، واکنش جویی های کودک و مشکلات عضوی گوناگون می توانند عوامل زمینه ساز این اختلال باشند.
پیچیدگیه عوامل عضوی در این راستا و نبودن آزمون خاصی برای تشخیص این اختلال باعث می شود که نارسایی های رشدی در ساخت و کار مکانیزم های فیزیولوژیکی و تشریحی قبل از موارد دیگر، مورد بررسی دقیق قرار گیرد.
به نظر می رسد کودکان مبتلا به بی اختیاری اولیه مدفوع که غالبا از خانواده های آشفته، بی سازمان و از نظر اجتماعی محروم برخواسته اند آموزش کافی در زمینه ی عادات تخلیه ندیده اند و به همین جهت معمولا هم بی اختیاری روزانه ی ادرار دارند و هم بی اختیاری مدفوع

ادامه دارد …

نازنین عاطفی کارشناس ارشد روانشناسی مهد تمام الکترونیک جاویدان

درباره نویسنده

مقالات مرتبط